دیوان حافظ - غزل 7 | صوفی بیا که آینه صافی‌ست جام را

✨اجرایی دلنواز از غزل زیبای حافظ | دیوان حافظ | غزل 7 برای دسترسی به صدها اجرای کامل و رایگان میتونید برنامه «دیوان خیال» رو از طریق لینک موجود در پروفایل نصب کنید. کافیه هر اجرا رو یک‌بار داخل برنامه بارگیری کنید تا بعد از اون، هر زمان و هر جا که خواستید، بدون نیاز به اینترنت بشنوید. اجراهای بیشتر در برنامه دیوان خیال

در سایت بخوانید

کانال تلگرام

صوفی بیا که آینه، صافی‌ست جام را تا بنگری صفای می لعل‌فام را راز درون پرده ز رندان مست پرس کاین حال نیست زاهد عالی‌مقام را عنقا، شکار کس نشود، دام بازچین کآنجا، همیشه، باد به دست است، دام را در بزم دور، یک‌دو قدح درکش و برو یعنی طمع مدار وصال مدام را ای دل! شباب رفت و نچیدی گلی ز عیش پیرانه‌سر مکن هنری ننگ و نام را در عیش نقد کوش که چون آبخور نماند آدم بهشت، روضهٔ دارالسلام را ما را بر آستان تو، بس حق خدمت است ای خواجه! بازبین به ترحم غلام را «حافظ» مرید جام می است، ای صبا! برو! وز بنده بندگی برسان شیخ جام را!