Show Notes
Kika Sprangers en Koen Graat richten hun pijlen op een instrument dat lange tijd een beetje onder de radar bleef, maar de laatste jaren bezig is aan een opvallende comeback: de vibrafoon. Van sprankelende swing tot dromerige, bijna meditatieve klanklandschappen — de vibrafoon blijkt veelzijdiger dan je misschien denkt.
Liever de podcast met beeld? https://youtu.be/vJDpgURgAfo
Bekijk hier de playlist: https://open.spotify.com/playlist/7kXHMuAJA5p35WL7o4u0Bm?si=32631aa1581846ba
Lionel Hampton – It Don’t Mean a Thing (1:00-1:48) https://www.youtube.com/watch?v=o4K_F9rmyuA
Explaining the vibraphone (0:57-1:25) https://www.youtube.com/watch?v=J5cp5uIlY1w
Om één naam kun je sowieso niet heen: Lionel Hampton, die de vibrafoon per toeval ontdekte tijdens een studiosessie met Louis Armstrong en het instrument meteen op de kaart zette. Zijn energieke, swingende stijl vormde de basis voor wat zou uitgroeien tot een essentieel jazzgeluid. Via Milt Jackson, die met meer subtiliteit en ruimte de stap naar bebop en moderne jazz maakte, en Bobby Hutcherson, die het instrument richting avant-garde en abstractie duwde, ontvouwt zich een rijk palet aan benaderingen. Gary Burton geeft de vibrafoon vervolgens een bijna pianistische rol met zijn invloedrijke four mallet-techniek, terwijl fusionpionier Mike Mainieri laat horen hoe goed het instrument ook werkt in een funkier, elektrisch jasje. En natuurlijk ontbreekt de nieuwe generatie niet: met namen als Joel Ross, Sasha Berliner, Patricia Brennan en anderen klinkt een frisse, eigentijdse stem die het instrument opnieuw vormgeeft.
Presentatie – Koen Graat & Kika Sprangers Redactie – Melchior Huurdeman Audio – Hans Brouwer Video – Nina van der Velde Productie – Nanouk Wouters & Olivier Schuringa Eindredactie – Sakti Khedoe
More from Hoezo Jazz?!
Met 76 Grammy-nominaties en 28 Grammy Awards behoort Quincy Jones tot de meest onderscheiden en invloedrijkste personen uit de muziekgeschiedenis.
Een nieuwe generatie bands beweegt zich op het snijvlak van jazz, elektronica, improvisatie en groove. Geen virtuoze solospektakels, maar hypnotiserende ritmes, collectieve improvisatie, broken beats en donkere, gelaagde klankwerelden. Koen en Kika gaan op expeditie in Een wereld met groepen als groepen als SML, Y-Otis en Koma West. Is deze muziek eigenlijk nog wel fusion, of verdient ze een geheel nieuwe naam? En wanneer spreken we eigenlijk van fusion?
Koen en Kika bespreken een jazzalbum dat uitgroeide tot een onverwachte klassieker: Forest Flower van saxofonist Charles Lloyd. Een liveplaat uit 1966 die jazzliefhebbers én een veel breder publiek wist te bereiken. Met een jonge Keith Jarrett in de gelederen en een geluid dat jazz, folk, blues en spiritualiteit samenbracht, bleek het album zijn tijd ver vooruit.
In deze aflevering van Hoezo Jazz?! duiken Kika en Koen in het veelzijdige oeuvre van Esperanza Spalding. Als contrabassist, zangeres, componist en bandleider behoort zij tot de meest vernieuwende stemmen van de hedendaagse jazz. Met haar grenzeloze nieuwsgierigheid beweegt ze moeiteloos tussen jazz, kamermuziek, pop, folk en improvisatie, zonder zich ooit door genregrenzen te laten beperken.
Deze aflevering staat in het teken van de Zuid-Afrikaanse pianist en componist Abdullah Ibrahim (1934-2026), een van de belangrijkste stemmen uit de jazzgeschiedenis van Zuid-Afrika. Aan de hand van zijn leven en muziek verkennen Koen en Kika de ontwikkeling van de Zuid-Afrikaanse jazz, de invloed van apartheid op muzikanten en de unieke klankwereld die ontstond uit lokale tradities en Amerikaanse jazzinvloeden.