
Show Notes
پادکست ترانزیت قسمت چهاردهم این اپیزود، دربارهی سوگ است.
اما نه فقط سوگ مرگ و نبودن… بلکه سوگِ آدمهایی که هنوز زندهاند، اما دیگر جایی در زندگیمان ندارند.
برای خیلیها، سوگ زمانی آغاز میشود که باید «ادامه بدهند» بدون آنکه فرصتی برای خداحافظی داشته باشند. برای کسانی که هنوز گاهی با یک عکس حرف میزنند، با یک خیابان، یک صندلی، یا بویی که ناگهان آن آدم را زنده میکند.
در این اپیزود از پادکست ترانزیت، از دستدادنهایی میگوییم که گواهی فوت ندارند، اما در جان آدم، چیزی را برای همیشه خاموش میکنند.
از خاطرههایی که دیگر تکرار نمیشوند، از عشقهایی که بیصدا محو شدند، و از یاد گرفتنِ سختِ اینکه بعضی آدمها فقط قرار بوده «بخشی از مسیر» باشند، نه تمامش.
این روایت، تقدیم به تمام کسانیست که در سکوت، سوگ میکشند؛ سوگِ آدمهای زنده، قولهای ناتمام، و شبهایی که دیگر بازنمیگردند…
🎧 بشنوید و اگر خواستید، در این مسیرِ سوگ، تنها نباشید.
راوی: بهراد رضازاده کارگردان صوتی: عباس نیک نفس تهیه کننده: بهراد رضازاده
نریشن ابتدا و انتها: نعیمه عامری
تهیه شده در استودیو بیباس
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
More from Transit || پادکست ترانزیت
هشدار مهم: محتوای این اپیزود شامل روایتهایی از سوگ، فقدان و تجربههای عاطفی سنگین است. شنیدن آن برای همه مناسب نیست. اگر در حال حاضر درگیر رنج عمیق، اضطراب شدید یا سوگ فعال هستید، لطفاً با آمادگی ذهنی و عاطفی به آن گوش دهید.
این اپیزود را با احترام تقدیم میکنیم به رنج تمام کسانی که با تاریکیهای ذهن خود دستوپنجه نرم کردند و انتخابشان، پایانِ خودخواسته بوده است. اگر شما هم یکی از کسانی هستید که با این افکار روبهرواید، بدانید که تنها نیستید. و لطفاً برای دریافت کمک فوراً با روانپزشک، روانشناس یا اورژانس اجتماعی تماس بگیرید. کمک گرفتن، اولین قدم بهسوی نور است.
«این را بپذیر... که کمتر از صد سال دیگر، هیچ نامی از ما در این جهان نخواهد بود.»
در دهمین قسمت و در آستانه پایان سال ۱۴۰۳ تصمیم گرفتیم تا با دکتر مرتضی کریمی انسان شناس و تسهیلگر سوگ و معنا به بررسی ابعاد مختلف سوگ و سوگواری بپردازیم. .اینکه روش برخورد ما با سوگ چگونه خواهد بود و چگونه آن را بپیذیریم.