اینک آهنگ – شماره‌ی 014– مرا ببوس

🎧🎙️ ٠٢٨ کلاه مخملی

به بهانه‌ی آهنگی قشنگ با قصه و سرنوشت خودش؛ می‌ریم سراغ فردی که به شیوه‌ی خودش؛ ویژه‌ترین تاثیرها رو نه تنها بر هنرمندانی که معرفی می‌کرد؛ بلکه بر افکار و نگاه جامعه؛ تاثیرگذار بود..

در این قسمت تعریف می‌کنیم که یه استعداد بکر در چند دهه پیش چه تاثیرگذاری‌ای رو بر موسیقی پاپ ایران آغاز کرده؛ که تا کنون ادامه داره و در خاطره‌های ما جاری‌ه

سلام‌‌ت را نمی‌خواهند پاسخ گفت.. هوا دلگير، درها بسته، سرها در گريبان، دست‌ها پنهان، نفس‌ها ابر، دل‌ها خسته و غمگين.. درختان اسكلت‌های بلور آجين.. زمين، دل‌مرده؛ سقف آسمان كوتاه؛ غبار آلوده مهر و ماه؛ زمستان است..

آهنگی که در عین سادگی؛ به شکل مستقیم در خاطره‌های چند نسل سهم داره و علاوه بر اون‌؛ سهم بزرگتر و تاثیرگذاتری بر جریان‌های موسیقی فارسی دهه‌های بعد از خود داشته و دارد .این قسمت رو بشنوید و تار و پود ترانه رو با خاطرات‌تون از نو ببافید .امیدواریم که لذت خاطره سازی با ترانه‌ها رو چشیده باشید :کاری از بابک چمن آرا: ایده پرداز، راوی، تهیه کننده فائقه تبریزی: پژوهش، راوی، تدوین مهمان این قسمت: بهرنگ بقایی لوگو و کاور: محیا فرمانی :حامیان این اپیزود نشر موسیقی واک صفحه اینستاگرام نشر موسیقی واک صفحه اینستاگرام واک ایونتز آدرس اینستاگرام خیریه و خانواده بزرگ کودکان فرشته اند اینک آهنگ در اینستاگرام اینک آهنگ در تلگرام ضبط صدا در استودیو همیشه در میان با تشکر از: آرش چمن‌آرا، بهزاد الماسی، محمدحسین بنکدار تهرانی، اردوان جعفریان .... و با سپاس از آپولون و باربد و نکیسا.. :موزیک ویگن: مهتاب- لاو استوری- مرا ببوس دلکش و ویگن: بردی از یادم پوران: شب بود زمستان بود