Show Notes
مهوش کیان ارثی سال ۱۳۳۲ در شهر آبادان به دنیا آمد. لیسانسش را دررشتهٔ روزنامه‌نگاری گرفت و برای گرفتن کارشناسی ارشد سال ۱۳۵۸ به امریکا مهاجرت کرد. بعد از برگشت به ایران ده سال در مجلهٔ زن روز فعالیت کرد و یادداشت‌هایی با موضوع‌های زنان و مسائل اجتماعی می‌نوشت. از سال ۱۳۷۶ شروع به مصاحبه و گفت‌وگو با مردم کوچه و خیابان کرد و بعضی از این گفت‌وگوها را در روزنامه‌های مختلف منتشر می‌کرد. بعدها این گفت‌وگوها را در وبلاگ شخصی خودش هم منتشر کرد و هنوز هم ادامه دارد. وقتی پسرش پویا به دنیا آمد، بیشتر وقتش را صرف آموزش پسرش کرد و بعد از مدتی متوجه شد که پسرش مشکلی در یادگیری دارد. همراه همسرش، تلاش‌های زیادی برای فهمیدن این مشکل و راه‌های مواجه شدن با آن انجام دادند و بعد از سال‌ها زندگی با این چالش، کتابی نوشت به اسم «پسر دیرآموز من» با مهوش از تجربه‌هایی که در زندگی با پویا داشته و چالش‌های یک بچهٔ دیرآموز حرف زدیم.
حمایت مالی از پادکست کتابگرد تهیهٔ آنلاین گفت‌وشنود از سایت بازیست کد تخفیف: 100
حامی این قسمت خنیاگر: سایت کد تخفیف: kg-ketabgardpod ................................... وبلاگ مهوش کیان ارثی شماره تماس مهوش کیان ارثی: 09352436833
------------------------- کانال تلگرام پادکست کتابگرد اینستاگرام پادکست کتابگرد آدرس ایمیل: [email protected] ------------------------- پیشنهادهای مهوش کیان ارثی سفر به طبیعت (چابهار) کتاب‌ها: داستان یک انسان واقعی: باریس نیکلایویچ پالووی ژاک قضا و قدری و اربابش: دنی دیدرو مادراپور: روبرت مرل میشل عزیز: گینزبورگ طعمه: رابرت کورمیر
کتاب‌هایی که برای هدیه پیشنهاد داده شد کجا می‌ریم بابا: ژان لویی فورنیه چهل نامهٔ کوتاه به همسرم: نادر ابراهیمی ما ایوب نبودیم: فاطمه ستوده
بقیهٔ کتاب‌ها دن کیشوت: سروانتس پسردیرآموز من: مهوش کیان‌ارثی پاریس از دور نمایان شد: علی اکبر شیروانی سن‌پیترزبورگ موزیکانچی دارد: علی اکبر شیروانی Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
More from ketabgard | کتابگرد
امیر هاشمی مقدم، به تاریخ ایران علاقهٔ زیادی دارد، در دانشگاه رشته‌های انسان‌شناسی و ایران‌شناسی خوانده و دکترای انسان‌شناسیش را از دانشگاهی در ترکیه گرفته. به کشورهای همسایهٔ ایران سفر کرده تا بتواند ایران بزرگ فرهنگی را بیشتر بشناسد. از تجربه‌های این سفرها کتاب‌هایی مثل «سفر به سرزمین آریایی‌ها»، «دیدار و گفت‌وگو با روح چنگیز خان» و «انسان‌شناسی گردشگری» را نوشته. با امیر از ایران بزرگ فرهنگی حرف زدیم و همین‌طور آداب سفر و گردشگری.
الناز نجفی سال ۱۳۶۲ در تهران به دنیا آمد. در دانشگاه معماری خواند و تحصیلش را تا مقطع دکتری ادامه داد. در یکی از کلاس‌‌های دانشگاه با استادی آشنا شد که نگاهش به ایران و فرهنگ ایرانی را تغییر داد. از سال ۱۳۸۸ به صورت متمرکز و پیوسته روی پروژه‌ای به نام «منظر فرهنگی ایران» فعالیت می‌کند. جلد اول این پژوهش کتابی شد به اسم «ایران کجاست؟ ایرانی کیست؟» در ادامهٔ فعالیت‌ها و پژوهش‌هایش به موضوع ذوق ایرانی علاقه‌مند شد و سال ۱۴۰۱ کتابی به اسم نمکنامه را در ارتباط با همین موضوع منتشر کرد. با الناز نجفی از ایرانی بودن و ایرانی‌تر شدن حرف زدیم.
محیا واحدی در دانشگاه معماری می‌‌خواند تا اینکه با فعایت‌های جمعیت امام علی آشنا شد. جمعیت یک سازمان غیردولتی بود که سال ۱۳۷۸ تاسیس شد و در حوزهٔ کودکان و زنان آسیب‌دیده فعالیت می‌کرد. بعد از آشنایی با برنامه‌های جمعیت، مسیر زندگی محیا تغییر کرد و مسئول یکی از خانه‌های ایرانیِ دروازه‌غار شد. بعدها رشته‌اش را هم تغییر داد و در دانشگاه روانشناسی بالینی خواند. اسفند سال ۱۳۹۹ به دادخواست وزارت کشور جمعیت منحل شد. این سازمان حدود ۱۰ هزار نیروی داوطلب داشت و از ۷۰۰ زن سرپرست خانوار و ۶۱۰۰ کودک آسیب‌دیده حمایت می‌کرد. با محیا از فعالیت‌هایش در حوزهٔ کودکان آسیب‌دیده حرف زدیم و اینکه چه چیزهایی بهش کمک می‌کند که در شرایط سخت به کارش ادامه بدهد.
ابوالفضل وطن‌پرست کار پزشکی می‌کرد تا اینکه یک روز اتفاقی به دیدن دوستش می‌رود و به پیشنهاد آن دوست، به عنوان پژوهشگر حوزهٔ پیشگیری و درمان اعتیاد با سازمان بهزیستی همکاری می‌کند. در این فضا با فعالیت‌های مشارکتی و اجتماع‌محور آشنا می‌شود. سال‌ها در این حوزه فعالیت می‌کند و کار پزشکی را کنار می‌گذارد. سال ۱۳۷۶ به خاطر علاقه‌اش به محیط‌زیست، عضو سازمان مردم نهاد جبههٔ سبز می‌شود و فعالیت‌های داوطلبانه‌ٔ زیادی برای حفظ محیط‌زیست انجام می‌دهد. سال ۱۳۸۸ با کمک دوستانش سازمان مردم‌نهاد جمعیت داوطلبان سبز را پایه‌گذاری می‌کند. در کنار همهٔ اینها به پیاده‌روی و دویدن هم علاقهٔ زیادی دارد. با ابوالفضل از فعالیت‌هایش در حوزه‌های اجتماعی و اعتیاد حرف زدیم و همین‌طور علاقه‌اش به پیاده‌روی و محیط‌زیست.
داوود کیانیان نمایشنامه‌‌نویس، کارگردان و پژوهشگر تئاتر و مدرس تئاتر کودک و نوجوان و نمایش خلاق است. تا امروز حدود ۷۰ نمایشنامه نوشته و چندین کتاب پژوهشی در حوزهٔ تئاتر و به خصوص تئاتر کودک و نوجوان منتشر کرده. با ایده گرفتن از بازی‌های بچه‌‌ها و پژوهش‌های زیاد، اصولی را برای تئاتر کودک و نوجوان پیدا کرد و آنها را به اسم «شیوهٔ نوین اجرا» منتشر کرد که تا امروز کارگردان‌های زیادی از این روش استفاده کرده‌اند. با تجربه‌هایی که داشتند در زندان‌ها هم با زندانی‌ها کار تئاتر کردند و موفق شدند جشنوارهٔ تئاتر زندان‌ها را راه‌اندازی کنند. با آقای کیانیان از تئاتر کودک و نوجوان حرف زدیم و همین‌طور اجرای تئاتر در زندان‌ها و اصولی که برای شیوهٔ نوین اجرا پیدا کرده‌اند.