
Show Notes
اگه نخوایم بین «هنرِ متعهد» و «هنر برای هنر» الزاماً یکی رو انتخاب کنیم، چه نکاتی و چه اما و اگرهایی رو میشه برای این موضوع در نظر گرفت؟ در این قسمت،کمی کوتاه از چند آرای مختلف در مورد دیدگاه هنر متعد و دیدگاه هنر برای هنر میگیم و نظرِ هشت نفر از حوزههای مختلف رو هم دربارهی این موضوع میشنویم
گوینده و مدیر اجرایی: اشکان شهریاری تحقیق، تالیف و مدیر محتوا: سعید یعقوبیان طراح پوستر: کیارش بختیاری
حمایت مالی از پادکست (روی متن بزنین تا به سایت حامی برین)
( روی متن بزنین تا آدرس رو ببینین) حمایت مالی با رمز ارز
اینستاگرام راهِ گوش توییتر راهِ گوش کانال تلگرام راه گوش ایمیل راهِ گوش
تاریخ تألیف: آذر ۱۴۰۱ تاریخ ضبط: بهمن ۱۴۰۱
موسیقیهای استفادهشده: بیژن و منیژه: حسین دهلوی تکسوار عشق: احمد پژمان ماهی برای سال نو: اردوان کامکار تیتراژ پایانی: افشاری اثر اردشیر کامکار
برخی از منابع: حد و مرزهای هنر، تودوروف، نشر بیدگل دربارهی هنر برای هنر: پلخانف، نشر روزآمد ماهنامه تجربه؛ شماره ۱۴ دوره جدید Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
More from پادکست موسیقی راه گوش | rahegoosh
از حوالی دورهٔ مشروطه تا حال، جریانهای مختلف موسیقی دستگاهی ایران، چه ایرادهای مرتبط با بدن (از طرز نشستن و لباس پوشیدن گرفته تا وضعیت سلامت و غیره) به گروههای رقیب گرفتهاند. خاستگاه و تبیین این موضوع را از زبان کامیار صلواتی، محقق موسیقی، میشنویم.
محبوبه شوریده نوازنده و مدرس سازهای دایره و تنبکه. در ارکسترهایی همچون یارآوا و یونایتد برلین حضور و در گروهها و آلبومهای متعددِ موسیقی اجرا داشته. در این اپیزود، محبوبه از تجربههای خودش در ارتباط با والدینِ هنرجوهاش و انتظاراتِ عجیب غریبِ اونها صحبت میکنه...
شیما شاهمحمدی فارغالتحصیل کارشناسی ارشد نوازندگی «قیچک» از دانشگاه هنر هست. شیما تکنواز ارکسترهای زیادی از جمله ارکستر ملی ایران و اوکراین و همچنین نوازنده در آلبومهای متعدد موسیقی بوده. در این اپیزود از تجربههایی که در این همکاریها به عنوان یک زن در جایگاه موزیسین به دست آورده، صحبت میکنه...
توی این اپیزود، کامیار صلواتی محقق و منتقد موسیقی، توضیح میده که چطور شد موزیک بندری از آهنگهای اندی و شیلا و شهرام کاشانی و معین و غیره در دهههای شصت و هفتاد رسید به یه فضای روشنفکری که باکلاس تلقی میشه و براش فستیوال برگذار میکنن...
نینا برزگر فارغالتحصیل کارشناسی نوازندگی پیانو و کارشناسیارشد آهنگسازی از دانشگاه تهرانه. سال ۱۴۰۰ برای ادامۀ تحصیل در مقطع دکترا به دانشگاه UC Santa Cruz در کالیفرنیا مهاجرت میکنه. در این گفتوگو، نینا از تجربۀ تحصیل موسیقی در دو سیستم آموزشی متفاوت — دانشگاه تهران و سانتاکروز — میگه و از چالشها و تلخیهای دوران تحصیلش میگه. نکاتی که برای دانشجویان موسیقی در ایران قابل لمسه؛ از احترام نگذاشتن به نظر شخصی دانشجوها در انتخاب سبک و هویت شخصی تا زایل کردن زمان و حق دانشجو با روش تدریس نامنصفانه و همچین مواردی.