سلام الله ما کر اللیالی ۴۶۳

«««««🍷می‌بهـا»»»»» غزل نمره ۴۶۳ مفاعیلن مفاعیلن مفاعیل

سلامُ اللهِ ما کَرَّ اللَّيالي و جاوَبتِ المَثاني و المَثالي

عليٰ وادِي الاَراکِ و مَن عليها و دارٍ باللِّویٰ فوقَ الرِّمالي

دعاگوی غريبان جهانم و اَدعو بِالتَّواتُر و التَّوالي

به هر منزل که رو آرد (خدایا) خدا را نگه دارش به لطف لايزالی

منال ای دل که در زنجير زلفش همه جمعيت است آشفته‌حالی

ز خطّت صد جمال ديگر افزود که عمرت باد صد سال جلالی

تو می‌بايد که باشی ور نه سهل است زيانِ مايه‌ی جاهی و مالی

بر آن نقاش قدرت آفرين باد که گرد مه کشد خط هلالی

فَحُبُّک راحتي في کُلِ حينٍ و ذِکرُک مونسي في کلِ حالي

سويدای دل من تا قيامت مباد از شوق و سودای تو خالی

کجا يابم وصال چون تو شاهی من بدنام رند لاابالی؟

خدا داند که حافظ را غرض چيست و عِلمُ اللّٰهِ حَسبي مِن سوالي