#252 Een kerk die huilt, is niet laf. PKN-scriba Kees van Ekris over zijn kerk en Israël-Gaza

Met pleegmoeder Merith Koedood en Mariël Borger, van de christelijke jeugdzorgorganisatie Timon. Zo’n twee derde van de pleegouders in Nederland is christen, bleek eerder uit onderzoek van het Nederlands Dagblad. De kinderen die bij hen komen wonen, groeien lang niet altijd op met geloof. Neem je een pleegkind dan mee naar de kerk? Bid je samen voor het slapengaan? En wat gaat te ver? Woensdag begint de Week van de Pleegzorg. Merith en haar man hadden een adoptietraject achter de rug dat was stukgelopen. Midden in de coronatijd kregen ze met spoed twee zusjes in huis: de jongste was negen maanden, de oudste bijna vier. Merith vertelt dat ze zich eerst niet aan de meisjes durfde te hechten. Daarna werden zij en haar man voor de meisjes gewoon papa en mama. De rechter besliste in eerste instantie dat de zusjes tot hun achttiende zouden blijven. Hun moeder ging in hoger beroep en kreeg gelijk: de meiden moesten terug. Op de ochtend dat Merith haar pleegdochters thuis moest brengen, zette ze hen op het keukentrapje en zegende ze hen met haar handen op hun hoofd. ‘Heer, ik ben ervan overtuigd dat U niet loslaat wat Uw hand is begonnen.’ Inmiddels zijn de meisjes om het weekend bij hen en gaan ze mee op vakantie. Hun moeder kwam altijd al over de vloer, ook bij bidden en danken, en ging dit jaar zelfs mee naar de kerk. ‘Het kind is niet jouw eigendom. Het is een leenpand. Dat zijn alle kinderen overigens.’ Mariël vertelt hoe Timon pleegouders en kinderen bij elkaar zoekt. Alle pleegouders die zich bij Timon aanmelden zijn christen, dus ouders horen meteen aan het begin dat hun kind in een christelijk gezin terechtkomt. Pleegouders hoeven hun leven niet om te gooien. Gaan ze elke zondag naar de kerk, dan gaat het kind mee. Kunnen de ouders daar niet mee leven, dan is het geen match. Een pleegkind laten dopen kan niet zomaar. En ook bidden aan bed kan overweldigend zijn voor een kind dat dat niet gewend is. ‘Je voedt het kind van iemand anders op.’ Dat geldt ook voor een islamitisch kind: niet elke pleegouder kan of wil zonder varkensvlees koken, en dat zeg je liever van tevoren. Dick en Daniël praten ook over wat pleegzorg van je vraagt. Merith zegde haar baan op, omdat het anders niet ging. Ook gaat het over waarom pleegkinderen een hekel hebben aan het woordje ‘pleeg’. En over wat je doet als je pleegdochter op zondag niet meer mee wil naar de kerk. Meer lezen over het onderwerp? https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1178425/het-overgrote-deel-van-pleegouders-is-christen-maar-hun-pleeg https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1178433/je-pleegkind-bekeren-mag-dat-zomaar-we-zijn-soms-te-overspann https://www.nd.nl/nieuws/nederland/1178430/een-huis-twee-religies-jolanda-is-christen-en-pleegmoeder-van See omnystudio.com/listener for privacy information.

Geloven in een betere wereld. Een podcast van Prisma en ND Zakelijk, exclusief voor het Nederlands Dagblad. Een niet-gelovige kan net zo goed een voedselpakket uitdelen als een christen. Wat voegt geloof dan eigenlijk toe? Marien Korterink gaat in gesprek met Guido de Vries van Tearfund en Beppie Wessels van Verre Naasten. Over de lokale kerk als hulpverlener, maaltijden in de Schilderswijk, helpen zonder voorwaarden en de vraag waar God is in een vluchtelingenkamp in Darfur. Meer weten? tearfund.nl | verrenaasten.nl | prismaweb.org Deze podcast valt buiten de verantwoordelijkheid van de hoofdredactie van het Nederlands Dagblad. Abonneer je en deel deze aflevering als je hem de moeite waard vindt. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Met zangeres Eva Simons en Martijn Rutgers, voorganger van Mozaiek071 in Leiden. Ze had een wereldhit met This Is Love, stond in het voorprogramma van Beyoncé en zat in de jury van Idols. Vorige maand liet Eva zich dopen in een onstuimige Noordzee. Samen met 38 anderen, op het strand bij Katwijk. Hoe kwam een popster met honderden miljoenen views op Youtube ertoe voor het christelijk geloof te kiezen? Ze is de enige niet; veel voetballers, influencers en andere artiesten gingen haat al voor. En is het niet lastig: als BN'er je weg in het geloof vinden? Een tijdlang stelde Eva haar doop uit. Niet uit twijfel aan God, maar uit angst om alles kwijt te raken wat ze had opgebouwd: hits, geld, haar 'koninkrijkje'. ‘Ik dacht: dat geloof is geen goede deal.’ Martijn ziet vaker dat mensen er tegenop zien de stap te zetten. Zo denken nieuwkomers én ervaren christenen vaak dat de doop een soort eindexamen is, in plaats een startpunt. Dick en Daniël vragen door over wat het betekent om gelovig te zijn mét camera’s erbij. Wat laat je dan, en wordt er anders? Hoe sta je als christen op het podium en festivals als Defqon? En leven we in een opwekking, of is het voor die conclusie nog te vroeg? https://www.nd.nl/geloof/geloof/1264813/hoe-eva-simons-tot-geloof-kwam-door-haar-rol-in-the-passion-j See omnystudio.com/listener for privacy information.

Geloven in een betere wereld. Een podcast van Prisma en ND Zakelijk, exclusief voor het Nederlands Dagblad. De eenzame buurman, een gezin in Oekraïne, een kind in Moldavië: je kunt niet iedereen helpen. Waar begint jouw verantwoordelijkheid, en waar houdt die op? Marien Korterink gaat in gesprek met Gerben Heldoorn van Kom over en help en Menno Zetzema van Hulp Oost-Europa. Over de barmhartige Samaritaan, grenzen stellen, busjes die naar het front rijden en de vraag die Jezus eigenlijk stelt: voor wie mag jij een naaste worden? Meer weten? komoverenhelp.nl | hulpoosteuropa.nl | prismaweb.org Deze podcast valt buiten de verantwoordelijkheid van de hoofdredactie van het Nederlands Dagblad. Abonneer je en deel deze aflevering als je hem de moeite waard vindt. See omnystudio.com/listener for privacy information.

Met Gerjanne van Lagen, docent Nederlands op een reformatorische school en podcastmaker van Christine en Gerjanne weten het (ook niet), en ds. Pieter (C.P.) de Boer, christelijk gereformeerd predikant in Renswoude en auteur van Kleren maken de m/v. Op reformatorische scholen dragen meisjes een rok. Geen dominee zal zeggen dat het geloof daarmee staat of valt. Tegelijk is het een van de piketpaaltjes van de reformatorische wereld geworden. Terwijl schoolleiders, docenten en meiden zelf óók de nadelen zien: nagefloten worden onderweg, of zelfs door jongens gefotografeerd worden bij het schoolhek. Waarom is een gesprek hierover zo moeilijk geworden? Gerjanne draagt zelf altijd een rok – 'het reformatorische zit in mijn DNA'. Toch laat ze haar oudste dochter een broek dragen. 'We stellen iets op basis van vage bijbelteksten boven de eerbaarheid van de vrouw.' Pieter wil af van het beroep op Deuteronomium 22:5 – dat vers over 'vrouwen mogen geen mannenkleding dragen' gaat over heidense feesten en wordt volgens hem misbruikt. Wel belangrijk vindt hij een duidelijk, zichtbaar onderscheid tussen mannen en vrouwen. Hij pleit voor iets wat in de gezindte nooit serieus gebeurde: echte bezinning. 'De bijbelse onderbouwing is flinterdun.' Dick en Daniël vragen door op schaamte, sociale veiligheid en de angst voor het hellend vlak: wie aan de rok komt, krijgt meteen de vrouw in het ambt, homoacceptatie en de evolutietheorie erbij. Waarom gaan gesprekken over kleding altijd over meisjes, en is jongenskleding schijnbaar nooit een probleem? (Gerjanne heeft er wel een oplossing voor.) En: waar zit het echte probleem? Op de scholen, waar bestuurders en leraren heel graag over de regel in gesprek willen - of in de reformatorische kerken? Christine en Gerjanne: De broek of de rok? https://open.spotify.com/episode/6OrgC7NbajbphIoANdLLi9?si=sxhq6A0UTya37oIzVoxIQw Boek Pieter de Boer, Kleding maken de m/v: https://www.debanier.nl/kleren-maken-de-mv Dick en Daniël over reformatorisch onderwijs: https://open.spotify.com/episode/7JsuBhOmCSGEvj6zYsgyOr?si=NMgcFCaOT1e-7WPQo559jQ See omnystudio.com/listener for privacy information.