
Show Notes
تروما فقط یک زخم نیست که ریشهاش تو گذشته ی ما باشه، یعنی داستان به همینجا ختم نمیشه. بلکه اثرش میتونه وارد انتخابها، رابطهها و حتی رویاهای امروز ما بشه. چیزی که یک روز برای محافظت از ما ساخته شده، کمکم دنیامون رو کوچیکتر میکنه؛ بعضی مسیرها رو خطرناک نشون میده، بعضی خواستهها رو غیرممکن و بعضی رویاها رو قبل از شکلگرفتن حذف میکنه. برای همین گاهی فکر میکنیم چیزی رو نمیخوایم، درحالیکه شاید فقط از درد رسیدن به اون میترسیم. تو اپیزود دوم این فصل، از عقدههایی حرف میزنیم که «معمار رویاهای ما» میشن؛ از زخمهایی که بعضیهاشون حتی متعلق به خود ما نیستن و نسلبهنسل منتقل شدند، و از مسیری که با شناخت و درمانشون میتونیم دوباره بهجای انتخابهای امن، به سمت انتخابهای واقعی خودمون حرکت کنیم
مهمان: سهیل رضایی/ کاور آرت: شکیبا پیامنی/ تهیه کننده و مجری: امیرعلی ق/ ویرایشگر صوتی: رامین وطن نیا/ موسیقی: کاوه صالحی
لینک خرید کتاب جوجه اردک زشت درون
با تشکر از حامی این اپیزود پریل Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.
More from جافکری | Jafekri
گاهی چیزی که برای یکی از ما تو فضای مجازی کاملاً عادی به نظر میرسه، برای یکی دیگه میتونه به معنای عبور از مرزهای رابطه باشه. یک لایک، یک گفتوگوی خصوصی یا حتی چککردن گوشی وسط یک قرار دونفره؛ رفتارهایی که شاید دربارهشون هیچوقت با هم حرف نزده باشیم، اما میتونن به مرور روی رابطه تأثیر بذارن. تو این اپیزود درباره مرزهای ما در فضای مجازی صحبت میکنیم؛ از لایککردن و چتهای خصوصی گرفته تا پنهانکاری، چککردن گوشی همدیگه و بهاشتراکگذاشتن جزئیات زندگی مشترک. اینکه کجا باید به حریم شخصی هم احترام بذاریم و کجا رفتارهای ما ممکنه به رابطه آسیب بزنه. مهمتر از همه، چطور درباره این مرزها با هم حرف بزنیم و به توافق برسیم.
وقتی وارد یک رابطه میشیم، چطور میتونیم هم به خودمون و خواستههامون وفادار بمونیم و هم حواسمون به رابطه باشه؟ کدوم بخشهای زندگی هنوز قلمرو شخصی ما هستن و از کجا به بعد، تصمیمهامون وارد قلمرو مشترک میشن؟ توی این اپیزود دربارهی سه قلمرو مهم حرف میزنیم که پیدا کردن مرز بین «من» و «ما» توشون همیشه آسون نیست: زمان، حریم خصوصی و پول. اینکه چطور بین زمان دونفره و کارهای شخصی تعادل برقرار کنیم، فرق حریم خصوصی با پنهانکاری چیه و اینکه چرا حتی یک تصمیم کاملاً شخصی، وقتی پیامدش به رابطه میرسه، دیگه فقط یک تصمیم شخصی نیست
وقتی وارد یک رابطه میشیم، فقط یک نفر رو انتخاب نمیکنیم؛ ناخواسته وارد شبکهای از خانواده، دوستان، همکاران، آدمهای گذشته و تمام افرادی میشیم که بخشی از زندگی اون آدم هستند. مسئله این نیست که این آدمها حذف بشن یا نه، مسئله اینه که تا کجا اجازه دارن وارد قلمرو «ما» بشن. کدوم حرفها فقط متعلق به رابطهاند؟ نظر خانواده کجا باید شنیده بشه و کجا نباید تبدیل به تصمیم بشه؟ دوستی با جنس مخالف یا پارتنر سابق چه زمانی هنوز یک رابطهی معمولی محسوب میشه و چه زمانی بخشی از صمیمیت رابطه رو به بیرون منتقل میکنه؟ این اپیزود درباره ساختن دیوار نیست؛ درباره ساختن مرزی روشن، قابل گفتوگو و انعطافپذیره؛ مرزی که هم «ما» رو حفظ میکنه و هم ما رو از جهان بیرون جدا نمیکنه.
توی رابطه، فقط دوست داشته شدن کافی نیست. ما دلمون میخواد برای طرف مقابلمون «خاص» باشیم؛ دلمون میخواد بدونیم یه چیزی بین ما هست که بین اون و بقیه نیست. اما از یه جایی به بعد، سؤالهای سختتری شروع میشن: سهم من از تو کجاست؟ تا کجا حق دارم سؤال کنم؟ کِی دارم از رابطهمون مراقبت میکنم و کِی دارم کنترلش میکنم؟ اصلاً وقتی پای «ما» وسطه، مرز بین خواستهی من و آزادی تو کجاست؟ توی این اپیزود میریم سراغ همین مرزهای خاکستری؛ از گوشی و لباس گرفته تا خانواده، رابطهی جنسی و دوستیهای قدیمی. چون توی رابطه همیشه مسئله این نیست که «حق با کیه». گاهی مسئله اینه که چطور هم حواسمون به خودمون باشه، هم به چیزی که بین ماست
خیلی وقتها عشق رو با «یکی شدن» تعریف میکنیم؛ اینکه من و تویی باقی نمونه و همهچیز تبدیل به «ما» بشه. اما یک رابطهی سالم قرار نیست با از دست رفتن فردیت ما ساخته بشه. پس ما چطور قراره بدون از دست رفتن خودمون به کسی نزدیک بشیم؟ تو این فصل میخواهیم دربارهی مرزها تو رابطهی عاطفی صحبت کنیم؛ اینکه چطور میتونیم یک «ما» قوی بسازیم، بدون اینکه «من» خودمون رو فراموش کنیم. بفهمیم چه چیزی مسئولیت منه، چه چیزی متعلق به توئه و کدوم تصمیمها و مسئولیتها به رابطهی «ما» تعلق دارن. تو اپیزود اول صحبت میکنیم که مرز فقط دیواری برای جدا کردن نیست؛ هم از ما محافظت میکنه و هم امکان نزدیک شدن به دیگری رو میده. از ریشهی مرزها تو خانواده، تجربههای گذشته، سبک دلبستگی، زخمها و فرهنگ حرف میزنیم و سراغ انواع مرزها میریم؛ از مرزهای عاطفی و فکری تا خانوادگی، مالی، جنسی و دیجیتال.