قسمت ۵۴ پادکست اورسی | من اندوه جهانم

در قسمت پنجاه‌‌وهفتم اورسی، «ردِ آنچه نیست»، به سراغ فقدان، غیاب و ویرانه می‌ریم؛ به جست‌‌وجوی ردِ زندگی در آنچه از دست رفته. از خاطره‌‌ها و دلتنگی‌های شخصی تا ویرانه‌هایی که گذشته‌‌ی انسان رو در خودشون حفظ کرده‌‌اند. و به این پرسش فکر می‌‌کنیم که چطور آنچه دیگه وجود نداره، همچنان در زندگی ما حضور پیدا می‌کنه.

تهران شهر پیچیده‌ای‌ست. شهری که مدام رخ عوض می‌کند و انگار هیچ‌وقت نمی‌شود تصویر ثابتی از آن به دست آورد. رابطه‌ی آدم‌ها با تهران هم به همین اندازه پیچیده است؛ آمیزه‌ای از خستگی و دلبستگی، میل به رفتن و میل به ماندن. زندگی در تهران با تمام مصائبش، اغواگری‌های خودش را هم دارد. شاید برای همین است که نمی‌شود به‌سادگی دوستش داشت یا از آن متنفر بود. در این اپیزود روایت آدم‌هایی که در این شهر زیسته‌اند رو گوش می‌کنیم، موسیقی‌هایی که از دل این شهر میاد و همینطور صداهایی که در تهران شنیده میشه. حامی این اپیزود: گروه آگاه https://agah.com/ نقاشی روی جلد: امین معظمی رسانۀ شهری پیاده همراه ما در این اپیزود حمایت از پادکست: https://buymeacoffee.com/owrsii پلی‌لیست موسیقی برای تهران https://open.spotify.com/playlist/5t965vnS5EHoBpbUtUq3YM موسیقی‌های استفاده‌شده در این قسمت: Kiosk – Let’s Keep Tehran Alive Qajar Jazz – Bella Qajar Jazz – Where the Peach Trees End Ballgard – Tehran Texax Qajar Jazz – My Tehran Peyman Yazdanian – Bright Nights (Album) Qajar Jazz – My Tehran Kiosk – Tehran (Shahryar Masrour) Behzad Hassanzadeh – Shab, Man, Tehran Rez – Tehran Parvaneh – Shabhaye Tehran Christophe Rezai – My Tehran Unlucky Ninjas – Metropolis Unlucky Ninjas – Tehran Escape – ZarrBi & Faunoos Kaveh Salehi – Tehran Shahryar Masrour - Tehran Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

زندگی همیشه به مسیری که برایش تصور کرده‌‌ایم وفادار نمی‌‌ماند؛ چیزهایی از دست می‌‌روند، راه‌‌هایی بسته می‌‌شوند و اتفاق‌‌هایی می‌‌افتند که انتخاب ما نبوده‌‌اند. اما کجا باید برای تغییر جنگید و کجا باید دست از جنگیدن برداشت؟ پذیرش از چه نقطه‌‌ای به انفعال تبدیل می‌‌شود و تسلیم، چه زمانی می‌‌تواند به جای شکست، شکل دیگری از مواجهه با زندگی باشد؟ در این قسمت اورسی، در مرز باریک میان خواستن و پذیرفتن قدم می‌‌زنیم.

انسان در تاریک‌ترین روزها هم به چیزهایی تعلق خاطر دارد، این قسمت دربارۀ چیزهایی‌ست که ما رو به زندگی وصل نگه می‌دارد. ریسمان‌های ظریفی که سرپا نگهمون داشتند و همچنان امیدوار. حامی این اپیزود: دکترتو | پلتفرم‌ سلامت، نوبت‌دهی و مشاوره خدمات پزشکی

آیا رنج چیزی‌ست که باید از آن فرار کنیم، یا بخشی از مسیری‌ست که ناگزیر باید از آن عبور کنیم؟ ترونگپا رینپوچه، استاد تبتی، جایی گفته: اگر تعداد کافی از انسان‌ها به خوبی ذاتی و توانایی ما برای بالا کشیدن خودمان ایمان داشته باشند و هنگام نیاز کنار هم بمانند، جامعه در زمان چالش‌های بزرگ، به‌جای سقوط، قوی‌تر خواهد شد. حمایت از پادکست: Buy me a coffee: https://buymeacoffee.com/owrsii حامی‌باش: https://hamibash.com/owrsi