Show Notes
[REKLAMA] Kup książkę "Kaligula. Korzenie szaleństwa u władzy" na https://www.znak.com.pl/p/kaligula-korzenie-szalenstwa-u-wladzy-dando-collins-stephen-483115
Olbrzymi i niezbadany Okeanos, jak Hellenowie zwykli nazywać Atlantyk od zawsze kusił starożytnych ogromem jednocześnie przerażając ich swoją gwałtownością. Pamiętam gdy lata temu, podczas jakiegoś zimowego wyjazdu do Portugalii, niedaleko miasta Porto, tego samego od którego starożytnej nazwy Portus Cale nazwę wziął cały kraj, po raz pierwszy na własne oczy zobaczyłem wzburzony ocean. Pierwsze co przeszło mi przez myśl to pytanie - co trzeba mieć, albo raczej czego musi brakować w głowie człowieka, który na jakiejś kruchej, starożytnej, drewnianej łupince pchał się na ten akwen? No cóż, byli tacy ludzie, o niektórych z nich coś tam nawet wiemy.
Kup moją książkę "Królowie Wysp Kanaryjskich" na https://sklep.mrocznewieki.pl/
Wesprzyj mnie na: https://patronite.pl/mrocznewieki https://buycoffee.to/mrocznewieki https://suppi.pl/mrocznewieki
Mroczne Wieki to podcast historyczny prowadzony przez Michała Kuźniara w całości oparty na publikacjach (naukowych i popularnonaukowych), tekstach źródłowych oraz własnych wnioskach.
Źródła: Glas, George, The History of the Conquest of the Canary Islands, Forgotten Books, London 2018 (Reprint oryginału z 1764 zawierającego także fragmenty manuskryptu 1590 skopiowanego przez Jose de Abreu de Galindo w latach 30. XVII wieku). Herodot, Dzieje, przeł. S. Hammer, Czytelnik, Warszawa 2020. Pliniusz, Gajusz Sekundus, Historia Naturalna, Tom I, Księga VI, 36-37, tłum. I. Mikołajczyk, N. Rataj, E. Twarowska-Antczak, K. Antczak, Wydawnictwo Naukowe UMK, Toruń 2017. Strabon, The Geography of Strabo. Vol. I, 1.5, Loeb Classical Library edition, 1917.
Opracowania: Cunliffe, Barry, Europe between the Oceans 9000 BC-AD 1000, Yale University Press, New Haven & London 2008. Jigoulov, Vadim. S., The Phoenicians, Reaktion Books 2024. Kuźniar, Michał, Królowie Wysp Kanaryjskich, Mroczne Wieki Michał Kuźniar, Rzeszów 2026. Schulz, Raimund, Łowcy przygód w dalekich krainach. Wielkie pionierskie podróże i wiedza antyku o świecie, przeł. B. Nowacki, PIW, Warszawa 2020. Okładka: "Lost Illusions" Charles Gleyre, 1865, domena publiczna;
More from Mroczne Wieki
Sahul nie był zresztą tylko jednorazowym produktem ostatniego zlodowacenia, ale wytworem cyklicznym, powstającym przy każdym kolejnym zlodowaceniu, które w młodszym plejstocenie powtarzają się średnio co sto tysięcy lat. Można z dużym prawdopodobieństwem przewidzieć, że tak samo jak Sahara zazieleni się ponownie za jedynie kilkanaście tysięcy lat, tak samo kolejny Sahul wyłoni się z mórz za kilkadziesiąt, do stu tysiącleci od momentu, w którym piszę te słowa. Nie mogę się doczekać!
W grudniu 1910 roku brytyjski archeolog John Garstang prowadził wykopaliska w pozostałościach Meroe, czyli stolicy starożytnego królestwa Kusz leżącego z grubsza w dzisiejszym Sudanie. W pewnym momencie, kopiąc na głębokości około dwóch i pół metra pod powierzchnią schodów prowadzących niegdyś do przybytku archeolodzy natrafili na coś wyjątkowego. Ich oczom ukazywać zaczęła się wykonana z brązu rzeźba, w której natychmiast rozpoznano podobiznę jednego z członków rzymskiej dynastii julijsko-klaudyjskiej.
[Reklama] Kup książkę "Rzymianie - 2000 Lat Historii" na stronie https://wydawnictwoport.pl/ksiazki/rzymianie/ Jedyna książka o Rzymianach jakiej potrzebujesz ;)
Krótka satyra, którą napisałem parę miesięcy temu i schowałem do szuflady, a teraz po ponownym przejrzeniu, uznałem, że może warto ją opublikować.
Fenicjanie nie są populacją łatwą do badania, gdyż w przeciwieństwie do Hellenów czy Rzymian nie zostawili po sobie zbyt wiele źródeł pisanych, właściwie niemal wszystko co o nich wiemy, dotarło do nas od ich sąsiadów, partnerów handlowych lub przeciwników. Ich sytuacja jest podobna do tej w jakiej znaleźli się Etruskowie czy Celtowie. Nawet nazwa ludu “Fenicjanie” jest egzonimem, stworzonym nie przez nich samych, ale przez Hellenów. Greckie Phoinikes wzięło się najprawdopodobniej od słowa phoinós oznaczającego krwistą czerwień, purpurę, a więc kolor, z wytwarzania którego słynni byli starożytni mieszkańcy dzisiejszego Libanu i jego okolic.