Show Notes
[Reklama] Kup książkę "Wenecja. Niezatapialna" na https://wyd-lit.com/Wenecja
Mediewista Steven Runciman miał powiedzieć, że “nigdy nie było większej zbrodni przeciwko ludzkości niż Czwarta Krucjata” z czym nie mogę się zgodzić. To zdanie jest na wskroś przesiąknięte europocentryzmem, postawą wedle której historię całego świata postrzegamy wyłącznie przez pryzmat europejskich wartości, dziejów i kultury naszego kontynentu. Bezlitosne złupienie Bagdadu w 1258 roku dokonane przez wojska Hulagu było w swojej skali znacznie większym wandalizmem, zwłaszcza jeżeli chodzi o ilość przelanej krwi mieszkańców stolicy kalifatu Abbasydów. Upadek Tenochtitlanu w sierpniu 1521 roku położył kres całemu imperium a wraz z nim kulturze. To tak wymieniając jedynie niektóre katastrofy w dziejach ludzkości.
Wesprzyj mnie na: https://patronite.pl/mrocznewieki https://buycoffee.to/mrocznewieki https://suppi.pl/mrocznewieki
Kup książkę "Królowie Wysp Kanaryjskich": https://sklep.mrocznewieki.pl/
Mroczne Wieki to podcast historyczny prowadzony przez Michała Kuźniara w całości oparty na publikacjach (naukowych i popularnonaukowych), tekstach źródłowych oraz własnych wnioskach.
Okładka: obrazy w domenie publicznej
Źródła: Choniates, Niketas, The Sack of Constantinople (1204), przeł. D. C. Munro, Translations and Reprints from the Original Sources of European History, Series 1, Vol 3:1 (rev. ed.), Philadelphia, University of Pennsylvania Press, 1912. Clari, Robert de, Zdobycie Konstantynopola, przeł. Z. Pentek, Poznań 1997. Villehardouin, Geoffroy de, Zdobycie Konstantynopola, przeł. Z. Pentek, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 2003.
Opracowania: Keates J., Wenecja. Niezatapialna, przeł. M. Miłkowski, Wydawnictwo Literackie, Kraków 2026. Ostrogorski G., Dzieje Bizancjum, PWN, Warszawa 2007.
More from Mroczne Wieki
Sahul nie był zresztą tylko jednorazowym produktem ostatniego zlodowacenia, ale wytworem cyklicznym, powstającym przy każdym kolejnym zlodowaceniu, które w młodszym plejstocenie powtarzają się średnio co sto tysięcy lat. Można z dużym prawdopodobieństwem przewidzieć, że tak samo jak Sahara zazieleni się ponownie za jedynie kilkanaście tysięcy lat, tak samo kolejny Sahul wyłoni się z mórz za kilkadziesiąt, do stu tysiącleci od momentu, w którym piszę te słowa. Nie mogę się doczekać!
W grudniu 1910 roku brytyjski archeolog John Garstang prowadził wykopaliska w pozostałościach Meroe, czyli stolicy starożytnego królestwa Kusz leżącego z grubsza w dzisiejszym Sudanie. W pewnym momencie, kopiąc na głębokości około dwóch i pół metra pod powierzchnią schodów prowadzących niegdyś do przybytku archeolodzy natrafili na coś wyjątkowego. Ich oczom ukazywać zaczęła się wykonana z brązu rzeźba, w której natychmiast rozpoznano podobiznę jednego z członków rzymskiej dynastii julijsko-klaudyjskiej.
[Reklama] Kup książkę "Rzymianie - 2000 Lat Historii" na stronie https://wydawnictwoport.pl/ksiazki/rzymianie/ Jedyna książka o Rzymianach jakiej potrzebujesz ;)
Krótka satyra, którą napisałem parę miesięcy temu i schowałem do szuflady, a teraz po ponownym przejrzeniu, uznałem, że może warto ją opublikować.
Fenicjanie nie są populacją łatwą do badania, gdyż w przeciwieństwie do Hellenów czy Rzymian nie zostawili po sobie zbyt wiele źródeł pisanych, właściwie niemal wszystko co o nich wiemy, dotarło do nas od ich sąsiadów, partnerów handlowych lub przeciwników. Ich sytuacja jest podobna do tej w jakiej znaleźli się Etruskowie czy Celtowie. Nawet nazwa ludu “Fenicjanie” jest egzonimem, stworzonym nie przez nich samych, ale przez Hellenów. Greckie Phoinikes wzięło się najprawdopodobniej od słowa phoinós oznaczającego krwistą czerwień, purpurę, a więc kolor, z wytwarzania którego słynni byli starożytni mieszkańcy dzisiejszego Libanu i jego okolic.